Modlitwa św. Klara z Asyżu

Modlitwa do pięciu ran Chrystusa

21 lipca 2018

Zarówno źródła hagiograficzne dotyczące Klary z Asyżu, jak i pisma jej autorstwa, ukazują wielkie nabożeństwo Świętej do męki Pańskiej. Gdy w „Testamencie” poleca swoją wspólnotę Kościołowi, prosi kardynała protektora, aby troszczył się o zachowanie przez siostry ubóstwa, powołując się na „miłość Pana, który ubogi położony w żłobie, ubogi żył i nagi zawisł na krzyżu”1. Świadectwo o szczególnej miłości Klary do „Ubogiego Ukrzyżowanego” odnajdujemy w jej listach do św. Agnieszki z Pragi, którą zachęca, by Go kontemplowała i naśladowała2.

„Legenda o świętej Klarze dziewicy” zawiera aż trzy rozdziały poświęcone jej pobożności pasyjnej3. Można się z nich dowiedzieć o uczuciach, jakie żywiła wobec cierpiącego Pana, jak uczyła nowicjuszki płakania nad męką Pańską, o szczególnym przeżywaniu przez nią modlitwy w godzinach męki i śmierci Pana, o ekstazie przeżywanej w Wielki Piątek oraz o cudach dokonanych poprzez znak krzyża. Potwierdzają to także świadectwa sióstr zawarte w aktach „Procesu kanonizacyjnego”4.

Jedną z modlitw, jaką Święta odmawiała ku czci Chrystusa Ukrzyżowanego, oprócz „Oficjum o Męce Pańskiej” ułożonego przez Franciszka z Asyżu, była „Modlitwa do pięciu ran Chrystusa”. O tej modlitwie wiadomo z zeznań siostry Agnieszki podczas procesu kanonizacyjnego5 oraz z „Legendy”6. Nie ma natomiast informacji, czy sama Klara była autorką wspomnianej modlitwy. Brak także pewności, czy to właśnie prezentowanym tu tekstem się modliła – na poziomie dzisiejszych badań nie da się tego definitywnie określić. Jednak świadectwo powyższych źródeł, zachowane manuskrypty odnoszące ten tekst do pobożności Świętej z Asyżu oraz analiza tekstu pozwalają z dużym prawdopodobieństwem przyjąć taką możliwość.

Tematy zawarte w modlitwie bliskie są Klarze i wielokrotnie są przez nią poruszane w jej pismach. Także świadectwa hagiograficzne potwierdzają, że nimi żyła. Należą do nich: pokuta, umartwienie, świadomość własnej słabości wobec mocy i miłosierdzia Boga Ojca, dobre przeżycie ostatnich chwil życia, Eucharystia oraz niebo jako cel ostateczny. Źródła potwierdzają również wielką cześć Klary dla Chrystusa podczas Jego męki i śmierci na krzyżu. Gdy ponadto weźmie się pod uwagę, że spędzała ona długie godziny przed tzw. Krzyżem z San Damiano, na którym widać, jak z ran Chrystusa spływają strumienie krwi, a także że dane jej było podziwiać stygmaty wyciśnięte Boską ręką na ciele brata Franciszka7, wydaje się oczywiste, że te rany kontemplowała i przez nie zanosiła swoje modlitwy do Boga.

Kodeksy przekazujące tekst modlitwy są nieliczne i późne. Pierwszy zachował się w bibliotece Guarnacci di Volterra (k. 190, 204-205) wewnątrz manuskryptu zawierającego historię klarysek, sporządzonego przez brata Mariano z Florencji (+ 1523). W drugim, zatytułowanym „Esemplare Spirituale ad uso del Coro delle RR. Madri di Santa Chiara di Firenze” (1711), modlitwa znajduje się na stronach 69-73 i wprowadzona jest napisem: „Pięć modlitw ku czci pięciu Ran, które odmawiała Oblubienica Chrystusa, św. Klara z Asyżu”. Trzecie świadectwo znajduje się w książce o. Giuseppe z Madrytu (Lucca 1927, s. 331-333), dotyczącej „Godnego podziwu życia Serafickiej Matki Świętej Klary z Asyżu”.
Pierwsze wydanie krytyczne opracowane przez Z. Lazzeriego ukazało się w 1923 r.8

 

Tekst modlitwy

 

Modlitwa i uwielbienie do prawej ręki

1 Chwała i cześć niech będzie Tobie, Panie Jezu Chryste, za najświętszą ranę Twojej prawej ręki! 2 Przez tę świętą ranę odpuść mi wszystkie moje grzechy, których dopuściłam się względem Ciebie myślą, mową i czynem, w zaniedbaniu Twojej służby, w przyjemnościach przewrotnego ciała, we śnie i czuwaniu. 3 I przez czcigodną Twoją Mękę daj mi rozważać godną pamięcią Twoją najmiłościwszą śmierć i najświętsze rany, i abym – jeśli dasz – składała Ci dzięki poprzez umartwianie mego ciała. 4 Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.
Ojcze nasz. Zdrowaś Maryjo.

Do lewej ręki

5 Chwała i cześć niech będzie Tobie, najsłodszy Jezu Chryste, za najświętszą ranę Twojej lewej ręki! 6 Przez tę świętą ranę zmiłuj się nade mną, i cokolwiek, co Ci się we mnie nie podoba, racz przemienić. 7 Daj mi zwycięstwo nad Twymi niegodziwymi wrogami, abym mogła ich pokonać Twoją mocą. 8 I przez Twoją najmiłościwszą śmierć uwolnij mnie od wszystkich niebezpieczeństw obecnego i przyszłego życia. 9 I uczyń mnie godną chwały Twojej w Twoim królestwie. Amen.
Ojcze nasz. Zdrowaś Maryjo.

Do prawej stopy

10 Chwała i cześć niech będzie Tobie, najsłodszy Panie Jezu Chryste, za najświętszą ranę Twojej prawej stopy! 11 Przez tę świętą ranę pozwól mi czynić godną pokutę za moje grzechy. 12 I błagam Cię pokornie przez Twą najmiłościwszą śmierć, abyś strzegł mnie, Twojej służebnicy, dzień i noc w Twojej woli, i wyrwij mnie z wszelkiej przeciwności duszy i ciała. 13 A w dniu sądu Bożego przyjmij moją duszę do Twojej wiary i miłosierdzia, i doprowadź do wiecznych radości. Amen.
Ojcze nasz. Zdrowaś Maryjo.

Do lewej stopy

14 Chwała i cześć niech będzie Tobie, o najmiłościwszy Panie Jezu Chryste, za najświętszą ranę Twojej lewej stopy! 15 Przez tę świętą ranę udziel mi łaski odpustu zupełnego, abym dzięki Twej pomocy zasłużyła na uniknięcie sądu kary. 16 Najmiłościwszy Jezu Chryste, proszę Cię przez Twą najświętszą śmierć, abym przed dniem mego zejścia zasłużyła na otrzymanie Sakramentu najsłodszego Ciała i Krwi Twojej wraz z najgłębszym wyznaniem moich grze-chów i doskonałą pokutą, czystością umysłu i ciała oraz z namaszczeniem świętym olejem ku zbawieniu wiecznemu. Amen.
Ojcze nasz. Zdrowaś Maryjo.

Do rany boku

17 Chwała i cześć niech będzie Tobie najłaskawszy Panie Jezu za najświętszą ranę Twego boku! 18 Przez tę świętą ranę i przez najświętszą hojność Twego miłosierdzia, którą w otwarciu Twego boku okazałeś żołnierzowi Longinowi, a teraz zaś nam wszystkim: błagam Cię najmiłościwszy Jezu, który poprzez Chrzest obmyłeś mnie z grzechów pierworodnych, abyś uwolnił mnie w ten sposób przez Twą najcenniejszą Krew, która dziś na całej ziemi jest ofiarowywana i przyjmowana, od wszelkiego zła przeszłego i przyszłego. 19 A przez Twą gorzką śmierć daj mi wiarę prostą, nadzieję pewną i miłość doskonałą, oraz abym kochała Cię całym sercem, całą duszą, całą mocą. 20 Utwierdzaj mnie w dobrych czynach i daj mi mocną wytrwałość w Twojej świętej służbie, abym tu mogła Ci się doskonale podobać bez końca. Amen.
Ojcze nasz. Zdrowaś Maryjo.

21 K: Pięć ran Boga.

W: Niech będzie moim lekarstwem.

K: Przez pięć ran.

W: Wybaw mnie, o Chryste, od upadków.

K: O Chryste, daj pokój.

W: Przez pięć Twych ran.

22 Módlmy się. Wszechmogący, wieczny Boże, który przez pięć ran Pana naszego Jezusa Chrystusa odkupiłeś rodzaj ludzki, udziel Twym pokornie proszącym Cię, abyśmy każdego dnia oddając cześć tym właśnie pięciu ranom, przez Jego drogocenną krew mogli uniknąć niespodziewanej i wiecznej śmierci. Przez tegoż Chrystusa Pana.

 

wprowadzenie i tłumaczenie: Paulina Maria Kaczmarek OSC, Judyta Katarzyna Woźniak OSCCap

 

 

Tekst opublikowano w: Paulina Maria Kaczmarek OSC, Judyta Katarzyna Woźniak OSCCap, Postać św. Klary z Asyżu w świetle wybranych pism i świadectw, w: Lignum vitae, (19), Łódź 2018, s. 158-176.

Można go znaleźć tu: Academia.edu

 

 

Przypisy:

  1. Testament Klary z Asyżu, (dalej jako: TKl), w: Źródła Franciszkańskie. Pisma świętego Franciszka. Źródła biograficzne świętego Franciszka. Pisma świętej Klary i źródła biograficzne. Teksty ustalające normy dla Braci i Sióstr od Pokuty, (dalej jako: ŹF). R. Prejs, Z. Kijas (red.), Kraków 2005.
  2. Por. Pierwszy list Klary do Agnieszki z Pragi, 13, (dalej jako: 1LKl), w: ŹF Por. także Drugi list Klary do Agnieszki z Pragi, 19-22; (dalej jako: 2LKl), w: ŹF; Czwarty list Klary do Agnieszki z Pragi, 23-27, (dalej jako: 4LKl), w: ŹF.
  3. Por. Tomasz z Celano, Legenda o świętej Klarze dziewicy, 21; 22; 23, (dalej jako: LgKl), w: ŹF.
  4. Por. Proces kanonizacyjny świetej Klary z Asyżu, nr 1,16-19, 3,25, 10,3, 11,2, 14,8, (dalej jako: Proc), w: ŹF.
  5. Por. Proc, 10,10.
  6. Por. LgKl, 30,7.
  7. Por. Bonawentura, Życiorys większy świętego Franciszka, nr 13,8, (dalej jako: 1B), w: ŹF.
  8. Por. Z. Lazzeri, L’orazione delle cingue piaghe recitate da S. Chiara, w: Archivum Franciscanum Historicum, (dalej jako: AFH), Firenze, Quaracchi-Grottaferrata (Roma) 1908-, 16(1923), s. 42-62. Por. także Orazione delle cinque piaghe recitata da Chiara d’Assisi, w: Fonti clariane. Documentazione antica su santa Chiara di Assisi. Scritti, biografie, testimonianze, testi liturgici e sermoni, (dalej jako: FC). G. Boccali (red.), Asyż 2015, s. 91-94; C. Niezgoda, Nabożeństwo do pięciu ran Pana Jezusa i Serca Jezusowego, w: Modlitwa franciszkańska. Materiały z sympozjum (14  -15 listopad 1997) w WSD oo. Franciszkanów w Łodzi – Łagiewnikach, S.C. Napiórkowski, W. Koc (red.), Niepokalanów 2001, s. 377-391. W języku polskim, odnośnie pobożności pasyjnej św. Klary z Asyżu, warto przytoczyć: J. Długa, Promieniowanie Klary, Kraków 2009; J. Neumann, Chrystologiczny charakter życia chrześcijańskiego w  świetle pism św. Klary z Asyżu, Częstochowa 2002; C. Niezgoda, Św. Klara w świetle Poverella, Kraków 1993.

Może Cię również zainteresować