Święta Klara z Asyżu

Św. Klara urodziła się w Asyżu, w roku 1194 w rodzinie szlacheckiej. Jej ojcem był Favarone di Offreduccio, a matką Ortolana. Jej rodzina była religijna, szczególnie matka hojnie pomagała biednym. Podczas procesu kanonizacyjnego Klarę wspominają osoby, które znały ją jeszcze z domu rodzinnego i zgodnie zeznają, że była bardzo pobożna, oddana modlitwie i wrażliwa na ludzi, zwłaszcza ubogich. Miała ok. szesnaście lub siedemnaście lat, kiedy została poruszona nawróceniem i nowym stylem życia św. Franciszka. Zapragnęła żyć według Ewangelii świętej, podobnie jak on, ale jej rodzina nie wyraziła na to zgody, planując wydać piękną dziewczynę za mąż. Ona jednak, otrzymawszy błogosławieństwo biskupa Gwidona, w Niedzielę Palmową w roku 1211 lub 1212, opuściła potajemnie dom i udała się do Porcjunkuli, gdzie czekał na nią Franciszek z braćmi. Oni to obcięli jej włosy i przywdziali habit. Następnie przebywała krótko w dwóch miejscach, aby w końcu pozostać już na stałe w kościółku św. Damiana, własnoręcznie odbudowanym przez św. Franciszka. Jeszcze w klasztorze benedyktynek dołączyła do Klary jej rodzona siostra Agnieszka, a już w San Damiano w szybkim tempie wspólnota zaczęła się rozrastać. Św. Franciszek podał im zwięzły „Sposób życia”, w którym polecał im żyć w najwyższym ubóstwie oraz obiecywał opiekę braci nad zakonem sióstr. Wkrótce powstawało coraz więcej klasztorów sióstr, które chciały żyć na sposób wspólnoty z San Damiano. Do św. Klary przyłączyły się również jej najmłodsza siostra Beatrice oraz jej matka Ortolana.

W roku 1224, kiedy św. Franciszek otrzymał stygmaty, św. Klara zapadła na ciężką chorobę, na którą cierpiała do końca swego życia. Pod koniec życia Klara napisała własną Regułę, zawierającą ważne dla niej ideały oraz doświadczenie czterdziestu lat życia. Reguła ta została ostatecznie potwierdzona przez papieża dopiero 9 sierpnia 1253 roku. Klara leżała już wtedy w ciężkiej chorobie. Zmarła dwa dni później 11 sierpnia, trzymając w ręce bullę zatwierdzającą jej Regułę. Klara z Asyżu została kanonizowana przez papieża Aleksandra IV w Anagni 15 sierpnia 1255 roku.

San Damiano:

14 lutego 1958 r. papież Pius XII ogłosił św. Klarę patronką telewizji. Według wczesnych źródeł franciszkańskich, św. Klara w noc Bożego Narodzenia 1252 dostąpiła łaski oglądania w swojej celi Mszy świętej, celebrowanej w oddalonym od klasztoru kościele św. Franciszka. Św. Klara jest nie tylko patronką telewizji, ale może także pokazać, w jaki sposób dzisiaj należy odnosić się do telewizyjnego medium.

 

Litania do św. Klary

(na podstawie Bulli kanonizacyjnej pp. Aleksandra IV)
Kyrie eleison. Christe eleison. Kyrie eleison.
Chryste usłysz nas. Chryste wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba, Boże – zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu świata, Boże – zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty, Boże – zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco, Jedyny Boże – zmiłuj się nad nami.

Święta Maryjo, Niepokalanie Poczęta – módl się za nami
Święty Franciszku Seraficki
św. Klaro, promienna zasługami
św. Klaro, jaśniejąca w niebie blaskiem wielkiej chwały
św. Klaro, jaśniejąca na ziemi olśniewającymi cudami
św. Klaro, wyposażona w wielorakie tytuły jasności
św. Klaro, od której świat otrzymał jasne zwierciadło dobrego przykładu
św. Klaro, od której ogrody niebieskie zyskały wonną lilię dziewictwa
św. Klaro, od której ziemia odczuwa jawną pomoc i wsparcie
św. Klaro, Światło, które trzymało się wnętrza, a wypływało na zewnątrz
św. Klaro, Pochodnio gorejąca
św. Klaro, Naczynie pełne wonności
św. Klaro, Drzewo smukłe i wyniosłe
św. Klaro, Czysty Zdroju doliny Spoletańskiej
św. Klaro, Wysoki Świeczniku Świętości
św. Klaro, Przewodniczko Ubogich
św. Klaro, Przywódczyni Pokornych
św. Klaro, Mistrzyni Wstrzemięźliwych
św. Klaro, Ksieni Pokutujących
św. Klaro, czujna w troskliwości
św. Klaro, gorliwa w posługiwaniu
św. Klaro, uważna w zachęcaniu
św. Klaro, miłująca w napominaniu
św. Klaro, powściągliwa w karceniu
św. Klaro, nieskora do rozkazywania
św. Klaro, szlachetna we współczuciu
św. Klaro, roztropna w milczeniu
św. Klaro, dojrzała w mówieniu
św. Klaro, bardziej pragnąca służyć niż władać
św. Klaro, Naczynie Pokory
św. Klaro, Skarbcu Czystości
św. Klaro, Płomieniu Miłości
św. Klaro, Słodyczy Łagodności
św. Klaro, Mocy Cierpliwości
św. Klaro, Zawiązko Pokoju
św. Klaro, Jedności Rodzinnej Wspólnoty
św. Klaro, Rozmiłowana w ubóstwie
św. Klaro, Oblubienico Króla niebios i Pana

Baranku Boży…

Módl się za nami Święta nasza Matko Klaro
Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych

Módlmy się: Ojcze Miłosierny, który dałeś nam na Matkę i Mistrzynię św. Klarę z Asyżu,
spraw prosimy, abyśmy za jej wstawiennictwem i przykładem, mocą Ducha Świętego,
upodabniały się do Twego Umiłowanego Syna, pozwalając Mu w nas coraz piękniej jaśnieć.
Który żyje i króluje przez wszystkie wieki wieków. Amen.

 

Asyż: