św. Klara z Asyżu

Jezus, Maryja, Franciszek: trzy imiona i trzy oblicza, które zostają wyryte na sercu po wysłuchaniu głosu Klary w rozdziale szóstym. Trzy imiona i oblicza zjednoczone w jedynej formie ubóstwa, w odkupieńczej kenozie. Poza kwestiami historycznymi, charyzmatycznymi i prawnymi, rozdział 6 jest okrzykiem wiary Klary, jest on świadectwem pełnym pasji tej, która uwierzyła, że można żyć według doskonałości Ewangelii świętej. Materialna forma opisanego tu ubóstwa, to brama pozwalająca wejść w głębię najwyższego ubóstwa, miejsce gdzie zamieszkuje doskonałość miłości.…

Czytaj więcej...

Od sposobu zarządzania, opisanego w rozdziale czwartym, przechodzi się do kwestii milczenia i sposobu kontaktu ze światem zewnętrznym. Milczenie i oddzielenie klauzury służą strzeżeniu i rodzeniu Słowa Bożego. Również struktura literacka Reguły wskazuje tą relację pomiędzy milczeniem/klauzurą a Ewangelią: sekcje poświęcone klauzurze, rozdziały 5 i 11, zamykają jak w łonie ewangeliczne powołanie w najwyższym ubóstwie i świętej jedności, które osiąga swą kulminację w rozdziałach 6 – 10. Jedynie patrząc na powołanie Sióstr Ubogich, tak jak je widział Franciszek, to znaczy…

Czytaj więcej...